Γεννήθηκε στη
Θεσσαλονίκη το 1945.
Σπούδασε Θεολογία
και Μαθηματικά στο A.Π.Θ., και Βιβλική
Κριτική
και Θεολογία στο Λονδίνο και τη Χαϊδελβέργη.
Είναι καθηγητής στο
Τμήμα Θεολογίας του Α.Π.Θ. και διδάσκει Κ.Δ. και Διαθρησκειακό Διάλογο
(Ιεραποστολική και Οικουμενικό Διάλογο).
Η εξειδίκευσή του
είναι στις περιοχές της Συνοπτικής Παράδοσης (Q), της Θεολογίας της
Κ.Δ., (εκκλησιολογία, ευχαριστιολογία) και της Ιεραποστολικής και Οικουμενικής
Θεολογίας.
Τα σημαντικότερα
έργα του είναι:
·
Η περί της Πηγής των Λογίων
θεωρία, Αθήνα 1977.
·
Σταυρός και Σωτηρία,
Θεσσαλονίκη 1983.
·
Χάρις-Κοινωνία-Διακονία,
Θεσσαλονίκη 1985.
·
Μετάφραση της Κ.Δ. στη
δημοτική (συλλογικά), 21989.
· Eucharist and Witness, Geneva/Boston 1998.
· LOGOI IESOU. Studies in Q, Atlanta1999.
· Επίκαιρα Αγιογραφικά Θέματα. Αγία Γραφή και Ευχαριστία, Θεσσαλονίκη 2000.
· Μετανεωτερικότητα και Εκκλησία. Η πρόκληση της Ορθοδοξίας, Αθήνα 2002.